zaterdag 3 januari 2015

Nieuwsbrief 01-15, 3 januari 2015

Beste lezer,

Het begin van het nieuwe jaar biedt de gelegenheid terug te kijken op het oude. In de laatste krant van het oude jaar werd Youp van ’t Hek naar aanleiding van zijn oudejaarsconference gevraagd of hij een positief of een negatief wereldbeeld heeft. Hij zei: “Ik heb niet een heel positief wereldbeeld. Maar wie wel nog?” Als gevolg daarvan vroeg ik mij af wat mijn wereldbeeld is. Als ik dan kijk naar de ontwikkeling van de kwantumsprong van ego naar Zijn, dan kan ik zeggen dat dat positief is. Simpelweg omdat het een unieke ontwikkeling in de geschiedenis van de mensheid is. Maar als ik besef dat de voltooiing daarvan de enige manier is om de existentiële crisis op te lossen waar we ons nu in bevinden en me tegelijk besef dat die voltooiing nog ver weg lijkt, dan valt er wel wat van mijn positiviteit af te dingen. Maar ja, iets (God) heeft deze wereld geschapen en is kennelijk in staat ons buiten onze wil om, dus via de tijdgeest, de mogelijkheid te geven een kwantumsprong te maken. Dan lijkt het me waarschijnlijk dat hij ons niet toestaat onszelf te vernietigen. Tenzij hij de voltooiing van de kwantumsprong volledig aan ons overlaat en gewoon een nieuw wezen (mens?) creëert wanneer we onszelf uitgeroeid hebben. Spannende tijd dus. Ja zelfs van Bijbelse omvang als we bedenken dat de Bijbel het heeft over de Apocalyps en Het laatste oordeel.

De vraag is dan hoe het gaat met de voltooiing van de kwantumsprong. Om daar enig inzicht in te krijgen, stuur ik jullie deze nieuwsbrief. Daaruit blijkt dat er wel veel ontwikkelingen zijn die als wegbereidend voor zijnsontwikkeling kunnen worden aangemerkt, maar dat de toepassing ervan nog vrijwel volledig ontbreekt en dus de crises toenemen. Die crises kennen jullie hoogstwaarschijnlijk wel. Laten we het daar dus maar niet over hebben aan het hoopvolle begin van het nieuwe jaar. Laten we het maar over de lichtpuntjes hebben. Eén daarvan is de basisschool de Tweemaster te Naarden die leerlingen helpt zich bewust te maken van hun gevoelens en wat deze met hen doen (zie). Dat is een lichtpuntje omdat die hulp het begin van zijnsontwikkeling is. Jammer alleen dat deze hulp er ook op gericht is gevoelens te bestrijden (ze niet meer te voelen) en daardoor het ego toch nog winst boekt. Typisch voor de (pedagogisch) wetenschappelijke benadering van de dienstdoende orthopedagoge. Een ander lichtpuntje is het artikel over de Noord-Ierse theoloog en filosoof Peter Rollins (zie). Want hij zegt: “geloven is leren God te doden. Het gaat mij om een manier van leven: niet weglopen voor je angsten en het leven in als zijn complexiteit omhelzen. Vergelijk het met psychoanalyse. Die vraagt voortdurend van de patiënt dat hij zijn onderdrukte kanten onder ogen ziet.”

En laten we het ook hebben over de instituties, zoals de kerk, de wetenschap en wonderlijk genoeg ook de nieuwe spiritualiteit, die het ego in stand willen houden en daardoor de ontwikkeling van het Zijn belemmeren. Wat me daaromtrent de laatste tijd opvalt in de media is het verschijnen van artikelen die pleiten voor het behoud van het (Christelijk) geloof in de samenleving. Kennelijk ervaart men de druk van de kwantumsprong die er voor zorgt dat uiteindelijk alle houvast en dus ook die van het geloof losgelaten wordt. Zo verscheen er een artikel genaamd ‘Dekkers liberale mal past onderwijs niet’ van schoolbestuurder Titus Frankemölle (zie en zie mijn reactie) waarin hij zich verzet tegen het plan van staatssecretaris Dekker om scholen louter met kennisoverdracht bezig te laten houden en dus geloof achterwege te laten. Een plan dat ik toejuich omdat het past in de
kwantumsprong. Jammer alleen dat Dekker niet rept over zijnsontwikkeling als ontwikkeling die precies dat realiseert wat het geloof ook beoogt namelijk het opheffen van de afgescheidenheid van God (het Ware Zelf). Iets wat het geloof niet gelukt is en nooit zal lukken. Dit vanwege de dogmatiek en de weerstand ervan tegen de aarde c.q. het lichaam c.q. de gevoelens die de afgescheidenheid oftewel het op beheersing (maakbaarheid) gerichte ego in stand houden. Om Dekker bewust te maken van het belang van zijnsontwikkeling en van de kwantumsprong heb ik hem het artikel van Frankemölle en mijn reactie daarop gestuurd. Het is bemoedigend in zijn reactie te vernemen dat hij dat als een ondersteuning van zijn beleid ervaart en het meeneemt in zijn plannen voor de vernieuwing van het onderwijs

Verder valt me op dat de wetenschap steeds sterker onder druk wordt gezet om zich bescheidener op te stellen. Louise Fresco, de nieuwe bestuursvoorzitter van de Wageningen Universiteit, vindt dat van belang omdat er volgens haar een vertrouwenscrisis is tussen de wetenschap en de samenleving. De samenleving vindt steeds meer dat de wetenschappelijke waarheid ook maar een mening is. Dat is natuurlijk een goed teken, omdat de waarheid niet bestaat vanwege de intrinsieke waarschijnlijkheid en dus van de onzekerheid van alles in het Universum. Wat wel bestaat is Waarheid-zijn dat tot het Zijn behoort en de onbevangen, de niet door het ego gehinderde oftewel de door het Geheel/God gestuurde, manifestatie is. De wetenschap voelt dus ook de kwantumsprong aan den lijve. Ben benieuwd wanneer zij zover is dat aan zijnsontwikkeling wordt gedaan. Sommigen zijn al wel zo ver dat aan mindfulness of een andere oosterse meditatiemethode wordt gedaan. Maar helaas is dat wel een goed begin maar realiseert het het Zijn niet. Sterker nog, er schuilt een gevaar in en dat is de dissociatie van gevoelens waardoor zijnsontwikkeling wordt belemmerd. Die dissociatie is ook inherent aan de westerse methoden om tot het Zijn of anders gezegd tot de ideale wereld te komen. Die methoden zijn immers gericht op de (wetenschappelijke) beheersing van gevoelens. Beide zijn dus een vlucht bij de gevoelens (de materie, de incarnatie) vandaan. Daardoor resulteert de oosterse in een gevangenschap van de hemel en de westerse van de aarde. Reden waarom ze tot op heden het Zijn niet gerealiseerd hebben. Om het Zijn te realiseren zullen beide dus naar en door de gevoelens heen moeten oftewel aan zijnsontwikkeling moeten doen. Temeer daar het nu noodzakelijker is dan ooit omdat het niet-Zijn, het ego, zelfdestructief is en nu de climax daarvan wordt bereikt. De kwantumsprong van ego naar Zijn, die zowel bestaat uit steeds heftiger confrontatie als uit toenemende spirituele ontwikkeling, zorgt ervoor dat zijnsontwikkeling op gang kan komen en uiteindelijk tot stand komt, waarbij dat laatste helaas nog niet het geval is vanwege het dominante spiritueel materialisme. Omtrent dat laatste is het verbazingwekkend hoe subtiel dat werkzaam is. Zo blijkt De Poort, centrum voor zingeving en spirituele groei, in Groningen een verborgen agenda te hebben die een door mij aangeboden lezing over de ontwikkeling van het Zijn niet wil toelaten ook al is het Zijn het doel van spirituele ontwikkeling. Niet verwonderlijk gezien het feit dat de coördinatrice theologe is en de religie al die stromingen die vergelijkbaar zijn met zijnsontwikkeling altijd met hand en tand bestreden heeft. Ze gebruiken dus het woord ‘spiritualiteit’ om mensen te trekken, maar zijn eigenlijk uit op religiositeit. Dat houdt in dat God buiten de mens wordt geplaatst en hij bijgevolg in de gevangenschap van goed en kwaad c.q. het ego wordt gehouden zodat de schriftgeleerden hun autoriteit betreffende het oordeel over goed en kwaad kunnen behouden.

Maar niet alleen het spiritueel materialisme weerhoudt de mens van de ontwikkeling van zijn Zijn. Ook het non-dualisme van de Advaita doet dat ook al gaat dat over niets anders dan het Zijn. In het blad Inzicht is dat duidelijk waarneembaar. Daar wordt gedacht dat louter via inzicht het Zijn gerealiseerd kan worden. Dus dat inzicht in het Zijn het zijn van het Zijn is. Er is dan ook geen aandacht voor de functie van gevoelens zoals angst, machteloosheid, miskenningspijn, onzekerheid enz. voor de realisering van het Zijn. En dat terwijl het leven ons vrijwel constant met gevoelens confronteert ook al doen we nog zo ons best ze te vermijden. Hetgeen betekent dat het leven ons gevoelens heeft gegeven voor geen ander doel dan het realiseren van het Zijn, het één zijn met het leven.

Hartelijke groet en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Cor Bijl

Geen opmerkingen:

Een reactie posten