Nieuwsbrief 18-01

Beste mensen,

Het is alweer bijna een jaar geleden dat ik mijn laatste nieuwsbrief over het verloop van de kwantumsprong van ego naar Zijn verstuurde. Intussen heb ik getracht zowel bestuurders, wetenschappers, opiniemakers als ‘gewone’ mensen duidelijk te maken dat die sprong plaatsvindt en dat het voltooien ervan van existentieel belang is nu de opwarming van de aarde ons voortbestaan bedreigt. Maar de tijd is er kennelijk nog niet rijp voor, de crisis is nog een ‘te ver van mijn bed show’. Desondanks blijf ik de kwantumsprong volgen. En wat is het daarbij fascinerend om te zien hoe het leven allerlei crises verzint om ons te dwingen het Zijn, het één zijn met het leven, te realiseren. En tegelijk te zien hoe de gevestigde instituties kerk, staat, wetenschap en nu ook de media zich ertegen verzetten, maar ook wijzelf ons ertegen verzetten.

Dat verzet heeft nu al duizenden jaren geduurd met een fenomeen als de Inquisitie en in het verlengde daarvan de Jihad (het moslimterrorisme, dood de ongelovigen) als kenmerkende uitingen daarvan. Daarom is het nu zo fascinerend om de evolutionaire krachten te zien met aan de ene kant de druk om het Zijn te realiseren, een druk die begint met de afbraak van het houvast, de zekerheden, waarmee het ego overleeft en de toename van existentiële bedreigingen die de gevoelens raken waar het ego uit bestaat en geraakt moeten worden om ons de gelegenheid te bieden er zijnsontwikkeling op toe te passen en zo er vrij van te worden. En aan de andere kant het verzet van het ego daartegen.

De hele situatie waarin we ons bevinden doet me denken aan de volgende Bijbeltekst:
God zei tot Adam en Eva: “In het midden van de tuin staat een boom, de boom van kennis van goed en kwaad. Daarvan mag je niet eten, anders zul je sterven”.

De situatie doet me hieraan denken, omdat we nog steeds ons dualistische ego zijn en derhalve bezig zijn met goed en kwaad. En omdat de huidige opwarming van de aarde het voorspelde sterven kan zijn. Of dat uit zal komen hangt af van onze wil en ons vermogen te doorzien dat er zich daadwerkelijk een kwantumsprong voltrekt die ons helpt ons ego los te laten en bijgevolg ons Zijn te realiseren.

De volgende gebeurtenissen in de kwantumsprong zouden jullie daarbij kunnen helpen.
Zie: Nieuwsbrief 18-01

Nieuwsbrief 17-02

Voor de hele nieuwsbrief, zie

Beste mensen,

De wereld raakt steeds meer in verwarring. Niet alleen door de vele crises en de milieucrisis die ons voortbestaan bedreigt, maar ook door het feit dat onze onwrikbaar geachte bestaanszekerheden worden aangetast. Wanhopig wordt dan ook de vraag gesteld: ‘Wat is er in hemelsnaam aan de hand? En: ‘Hoe lossen we deze ellende op?’

De antwoorden daarop gaan over veronderstelde oplossingen op deelgebieden die vaak politiek zijn ingegeven en dus, gelet op het wantrouwen jegens de instituties in het algemeen en dus ook jegens de politiek, twijfelachtig zijn dan wel door deskundigen wordt betwist. De reactie die hierop volgt en regelmatig in de media wordt geventileerd is de roep om een nieuw GROOT VERHAAL.

Dat betekent dat er niet om een verhaal wordt gevraagd zoals die traditioneel door de religie, de ideologie of de wetenschap zijn gegeven, maar een verhaal dat deze bronnen overstijgt.

Die traditionele verhalen waren allemaal gebaseerd op het idee dat het leven maakbaar is en dus dogmatisch. Het nieuwe grote verhaal moet dan ook niet op dit idee gebaseerd zijn. Sterker nog, het moet dit idee, dat in wezen bedoeld was om ons diepste ideaal te realiseren, teniet doen.

Dat is niet zo moeilijk. De wetenschap heeft dit idee immers al ondergraven en dus tot illusie verklaard. Bovendien wil vrijwel iedereen vooral in de westerse wereld zichzelf zijn en zich dus niet meer door dogma’s van in eerste instantie de instituties laten leiden.

Dus wat is dan het nieuwe GROTE VERHAAL?

Om dat duidelijk te maken heb ik een essay geschreven met als titel:

Het nieuwe GROTE VERHAALvoor de westerse beschaving

Ik heb dat specifiek voor de westerse beschaving geschreven omdat dit verhaal over de realisatie van de verlichting oftewel het Zijn, het diepste ideaal van de mens, de volmaakte beschaving, gaat en zij daarin dankzij de in de 17e eeuw gestarte Verlichting het verst gevorderd is. En wat mij betreft dus de verantwoordelijkheid heeft de verlichting daadwerkelijk te realiseren om de crises echt op te lossen en daarmee tot voorbeeld te zijn voor de rest van de wereld.

Het probleem is echter dat de ontwikkeling van het Zijn het grootste taboe is en dus ontbreekt in de samenleving. Om dit taboe te doorbreken tref je in dit verhaal de vele verweren tegen deze ontwikkeling aan die in de samenleving aanwezig zijn. Om die te ontkrachten tref je tevens de tegenargumenten tegen deze verweren aan.

Ik ben al bezig en zal bezig blijven dit verhaal naar mensen te sturen die belangrijk zijn voor het doorbreken van dit taboe en hen om onderschrijving ervan vragen ter vergroting van het draagvlak ervoor.

Ik hoop dat dit verhaal jullie aanspreekt. Reacties zijn welkom.

Hartelijke groet,
Cor Bijl

Nieuwsbrief 17-01

Voor de volledige nieuwsbrief, zie.

Beste mensen,

De eerste fase van de evolutionaire kwantumsprong van ego naar Zijn manifesteert zich steeds sterker in de samenleving. Dat blijkt uit het feit dat het ego bijna volledig ontdaan is van dogma’s en daardoor vrij spel heeft. Een situatie die grote zorgen oproept, maar nodig is om bewust te kunnen zijn van wat het ego is en wat het doet en zodoende in staat te zijn het Zijn te realiseren door niet meer te doen wat het ego wil. Het populisme is een duidelijk voorbeeld van dat vrije ego. Want de populist wordt beheerst door (onderbuik) gevoelens, slachtofferschap en de noodzaak een zondebok aan te kunnen wijzen (de elite, De EU, de Euro, de immigranten) en heeft het gevoel tegen van alles in het geweer te moeten komen. Dat gaat zo ver dat hij bereid is het kind, waaronder de rechtsstaat, de democratie en de grondwet, met het badwater weg te gooien.

En wat doen de leiders? Op grond van het illusoire maakbaarheididee proberen ze de evolutie terug te draaien in plaats van vooruit te helpen. Ze willen de ego-eigen moraliteit herstellen in plaats van de mensen te helpen zich door middel van zijnsontwikkeling te bevrijden van hun ego. ‘Fatsoen moet je doen’ zei Balkenende. En ‘Doe normaal’ zegt Rutte nu in een pagina grote advertentie. Maar het wordt steeds “erger”. Zelfs de waarheid wordt schaamteloos geweld aangedaan door bijvoorbeeld president

Trump en Poetin. Logisch, want de kwantumsprong gaat van waarheid hebben naar waarheid zijn. Ook de macht, de controle over het leven die het ego per definitie wil, neemt grootse vormen aan. Trump, Poetin, Erdogan en Duterte behoren tot de top van de ijsberg en zijn dus de meest markante voorbeelden daarvan. Hoe is dat mogelijk in een democratie? Dat is mogelijk, omdat ook de democratie door de kwantumsprong wordt aangetast. Het is immers een gebods- oftewel dogma-leverend systeem met een technocratische regelpolitiek. Dat houdt in dat het een systeem is dat dienst doet als bron van zelfsturing in plaats van de onkenbare maar wel ervaarbare Wil van het Al, het leven zelf, God, het Ware Zelf waar de mens in het Zijn één mee is. En dan hebben we ook nog de aantasting van de legitimiteit van onze rechtsstaat. Net als de democratie een systeem waar we ons aan hebben onderworpen en dus door de kwantumsprong wordt aangetast. Want dat gaat van rechtvaardigheid naar rechtschapenheid, van gestuurd worden door het recht dat bepaalt wat goed en kwaad is naar gestuurd worden door voornoemde Wil die de dualiteit tussen goed en kwaad overstijgt en daardoor met includering van het recht het (absoluut) Goede doet.

Alles wat normaal was en ons een relatieve zekerheid en veiligheid bood gaat dus op de schop. Logisch, want we moeten op onszelf of beter gezegd op het leven zelf vertrouwen door er één mee te worden en daardoor in de staat van duurzaam volmaakt zelfvertrouwen te zijn. Maar dat blijkt schier onmogelijk. Want de deuren van alle instituties die de samenleving kunnen informeren over het Zijn en het belang daarvan blijven gesloten. Zo heb ik aan redacteuren en hoofdredacteuren en zelfs aan de ombudsman van Trouw gevraagd of ze er een taboe op hebben. Het antwoord was nee. Maar hoe kan het dan, vroeg ik, waarom jullie als spiritueel georiënteerde krant alleen artikelen plaatsen over de traditionele religieuze spiritualiteit die God buiten de mens plaatst en de kerk als plaatsvervanger van God aanneemt. En geen artikelen plaatst over de (nieuwe) spiritualiteit die God in de mens plaatst en via welke het Zijn, het één zijn met God, kan worden gerealiseerd? Of sterker nog, dat jullie alleen maar artikelen over deze spiritualiteit publiceren die het in een kwaad daglicht zetten. Het antwoord bleef uit en de deur dus gesloten. En dat terwijl er een identiteitscrisis is waardoor vrijwel iedereen in de samenleving op zoek is naar zijn Zijn (wie hij echt is). En bovendien het niet-Zijn, dus het ego, de climax bereikt van de intrinsieke zelfdestructie ervan in de vorm van de opwarming van de aarde. Ook de fractievoorzitters in de Tweede Kamer en de bewindslieden laten het afweten. Ze willen zich alleen bezig houden met de brandjes aan de oppervlakte en niet met de ondergrondse veenbrand die er de oorzaak van is. Toch heb ik er wel begrip voor. Want ik heb toch stellig de indruk gekregen dat het leven zelf of noem het God wel graag wil dat we er één mee worden getuige het feit dat het Zijn ons diepste ideaal is, maar - en dat vind ik eigenlijk te bizar voor woorden - ons niet het vermogen ertoe geeft. Het is me dus duidelijk geworden dat we het op een enkele uitzondering na simpelweg niet kunnen. Met als gevolg dat we als lemmingen

de afgrond (de Apocalyps) in lijken te moeten storten. Een afgrond die we als we professor Guy McPherson moeten geloven nog mee zullen maken. En die steeds geloofwaardiger wordt nu ook Trump het klimaatprobleem ontkent. Dat klinkt als een doemscenario waar niet aan te ontkomen valt. Maar dat is wat mij betreft niet zo voor de enkelingen die wel het vermogen en de wil hebben het Zijn te realiseren. Hen wil ik zeggen: Stort je op zijnsontwikkeling, de door het leven zelf gedirigeerde en dus de enige weg naar het Zijn, naar jouw hoogst individuele ideale wereld. En wees daardoor in staat anderen naar het Zijn te helpen.

Om de samenleving als geheel daar een handje mee te helpen leek het me goed premier Rutte meer persoonlijk te benaderen met een brief plus bijlage betreffende de grondslag plus de ontdekkingen/uitgangspunten van NLbe waarin ik hem informeer over het feit dat hij zich tot op heden als manager, als technocratische regelpoliticus, heeft gepresenteerd maar dat dat bij lange na niet meer voldoende is. Hetgeen betekent dat er een nieuwe leider, een Zijnsbegeleider, nodig is die de samenleving helpt de kwantumsprong van ego naar Zijn te voltooien. Wellicht helpt de brief ook jullie om dat te worden.

Verder valt het me op dat er in steeds meer media en praatprogramma's als DWDD, Jinek, e.d. de vraag aan de orde komt: 'Wat is er aan de hand in de wereld? En dat niemand, zelfs politici en wetenschappers niet, daar het universele antwoord op heeft. Zoals gezegd kijken die niet verder dan de brandjes aan de oppervlakte en zien ze de ondergrondse veenbrand niet. Sterker nog, ze willen die niet zien zoals blijkt uit de reacties of het uitblijven daarvan op mijn informatie daarover.

Ik hoop dat ik jullie duidelijk heb gemaakt dat de huidige zorgwekkende gebeurtenissen van belang zijn voor de voltooiing van de kwantumsprong van ego naar Zijn en dus in wezen goede ontwikkelingen zijn. Hetgeen natuurlijk niet betekent dat er niets aan deze ontwikkelingen gedaan zou moeten worden.

Hartelijke groet,
Cor

Nieuwsbrief 01-16, 10 januari 2016

Voor de hele nieuwsbrief, zie http://www.nlbe.nl/images/_vti_cnf/Producten/Nieuwsbrief_16-01.pdf

Beste lezer,

Het is inmiddels al bijna een jaar geleden dat ik de laatste nieuwsbrief stuurde. Sommigen vroegen zich af waarom ik geen nieuwsbrief meer stuurde. Er was simpelweg geen impuls van de Stroom om er één te maken alhoewel er redenen te over waren. Want wat was 2015 een heftig jaar. Ik bevond mij meer in de luister- en kijk- dan in de actiemodus. Met stijgende verwondering heb ik de gebeurtenissen aanschouwt, met daarbij de gedachte: ‘ja natuurlijk laat het leven de crisis oplopen als de qua bewustzijn van het leven afgescheiden mens zich dreigt uit te roeien’. Er was een dubbel gevoel, een gevoel van betrokkenheid en distantie. En een weten dat niets voor niets gebeurt. Sommigen vinden dat koud, gevoelloos. Maar dat komt omdat ze de leegheid en de volheid, de volledigheid, de eenheid, van het Zijn niet kennen en daardoor vaak foutief veronderstellen dat dat liefde of geëmotioneerdheid moet zijn. In dat kijken en luisteren is het me duidelijk geworden dat de mensen en zelfs de spirituele leraren zich nog ver van de ontwikkeling van het Zijn, laat staan van het Zijn zelf bevinden. De spiritualiteit is echt nog een houvast zoekend, vlucht en ogenschijnlijk probleemoplossing biedend spiritueel materialisme die ik evolutionair heb aangeduid als de prézijnsontwikkelingsfase in de evolutionaire ontwikkeling van ego naar Zijn van de mens. Het is mooi dat de oosterse spiritualiteit zoals de Advaita (nondualiteit) en het Zenboeddhisme de westerse mens helpt om zich bewust te worden van de waarnemer van gedachten en gevoelens in zichzelf. En hem helpt met waarnemen ervan in plaats van zich erdoor te laten bepalen. Maar het grote gevaar is dat men in de waarnemer, in de geest, blijft hangen en daardoor gedissocieerd raakt van de gedachten en gevoelens oftewel verloren raakt in de geest. Precies zoals dat met de miljoenen mensen in het oosten is gebeurd. Een toestand die ik aanduid als schijn-Zijn, de dissociatie van de ervaring. Of populair gezegd: de hemel in gevlucht, gevlucht bij de (verdere) incarnatie, het toelaten van gevoelens, vandaan. Toch is het goed dat het gebeurt, omdat de westerse mens verloren is in de materie, het tegenovergestelde van de geest. Het is dus te hopen dat de ontmoeting tussen oost en west tot de integratie en daarmee tot de overstijging van beide oftewel tot het Zijn leidt. Voorlopig ben ik daar niet gerust op want de leraren van de oosterse spiritualiteit zijn net zo gelovig en net zo behendig in het overeind houden van hun geloof als (religieuze) fundamentalisten. Ik heb eens een advaitaleraar alleen maar vragen gesteld over zijn beweringen. Het was verbazingwekkend hoe vast hij liep, hoe hij mij op mijn persoon begon aan te spreken in plaats van bij de inhoud te blijven en uit het gesprek vluchtte met de opmerking dat hij geen zin had in een discussie terwijl ik alleen maar vragen stelde. Voor mij weer een bewijs dat de Advaita niet de oneindige eenvoud, de éénpuntigheid, machtig is inzake de ontwikkeling van het Zijn en dus niet naar het Zijn leidt. Het is een poging jezelf verlicht te redeneren, dus een mentaal proces, terwijl het Zijn geen mentale toestand is.

Mijn advies: Trap niet in de verleiding van oosterse spiritualiteit, maar doe aan zijnsontwikkeling. En trap ook niet in de bewering van vrijwel de hele spirituele wereld dat er vele wegen naar Rome, in dit geval het (verlicht) Zijn, zijn. Want in wezen is er maar één Weg, te weten zijnsontwikkeling. Er zijn wél vele wegen om geconfronteerd te worden met jezelf en je zo bewust te worden van wat in je is. Maar er is maar één methode en dus één Weg om met de confrontatie om te gaan en dat is het tot het punt van bevrijding, van Licht, toelaten van de ervaring die het leven, die op niets anders uit is dan je Zijn, je precies op het goede moment en in de goede volgorde schenkt om verlicht te worden of anders gezegd om één te worden met het leven. En negeer daarbij de uiterst krachtige en slimme wil van je ego die dit uit overlevingsdrang, want het ego moet uiteindelijk letterlijk sterven, wil verhinderen. Dit houdt in dat zijnsontwikkeling zowel oneindig eenvoudig als het moeilijkste is wat er is. Je hoeft dus niet (eindeloos) te mediteren en als je mediteert pas dan ook zijnsontwikkeling toe. Verder hoef je geen spirituele boeken te lezen, niet aan zelfanalyse te doen en van de ene goeroe en workshop naar de andere te hoppen. Het leven zelf realiseert dus je Zijn en niets anders. Vervolg je leven, heb geduld, wacht op de confrontatie die vanzelf komt, wees bereid geconfronteerd te worden in plaats van er alles aan te doen om dat te voorkomen, neem verantwoordelijkheid voor je gevoelens en laat ze toe hoe pijnlijk ook. Laat het Licht toe dat dan op een gegeven moment vanzelf verschijnt en wees bereid ermee samen te vallen en het door je heen te laten gaan. Lees mijn boek ‘Zijn: de ideale wereld’ om te lezen hoe dat universele proces voor mij is gegaan en hoe ik uiteindelijk het Zijn heb gerealiseerd en het universele ervan, zoals volmaaktheid en de ideale wereld, ervaar.

Intussen worden de crises al aangeduid als ‘the perfect storm’ waarbij afzonderlijke crises elkaar versterken en gezamenlijk tot een crisis leiden die nooit eerder vertoond is. Precies zoals nu het geval is in de vorm van de klimaatcrisis die het voortbestaan van de mensheid bedreigt. Velen, zoals wetenschappers, politici, cultuurdragers en cultuurcritici, zoeken dan ook naar nieuwe ideeën. Maar dat blijkt niet te lukken. Niet verwonderlijk gezien het feit dat het maakbaarheididee als zijnde onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing een illusie is gebleken en mede daardoor drastisch aan zeggingskracht verliest in de samenleving. Ze kunnen dan ook niet anders dan er weer op terugvallen, bijvoorbeeld door de oproep tot een moreel onderhoud zoals cultuurhistoricus en columnist van De Volkskrant René Cuperus (zie artikel hieronder). En natuurlijk, zoals het maakbaarheidsadepten betaamt, tot het als zweverig verwerpen van spirituele ontwikkelingen, niet beseffend dat ze zelf uit een bouwwerk van waarheden bestaan terwijl er geen waarheden, geen vastigheden, bestaan in het universum, dus niet beseffend dat ze zelf zweven. Waarheid hebben is dus een illusie. Het enige wat bestaat is waarheid zijn: het één zijn met het Geheel (God) en het ongehinderd manifesteren van de ongekende Wil ervan.

 

Toch ben ik weer in de actiemodus beland zoals uit deze nieuwsbrief blijkt. De belangrijkste aanleiding daartoe was de Wetenschapsagenda. Die agenda verschafte de mogelijkheid voor iedereen om vragen aan de wetenschap te stellen. Daar wilde ik graag gebruik van maken. Het is mij namelijk niet gelukt om via het KNAW, de Koninklijke Nederlandse Academie voor Wetenschappen, de wetenschappelijke erkenning te krijgen voor de inhoud, de ontwikkeling en het belang van het Zijn. De reden daarvan is, verbijsterend genoeg, het feit dat er geen enkele wetenschapper blijkt te zijn die de materie enigszins machtig is, die boven zijn/haar discipline uit kan stijgen. Zelfs de combinatie van het zijn van hoogleraar in 'Philosophy of mind and cognition' en research directeur van de faculteit  'Philosophy, Theology and Religious Studies' lukt dat niet. Ik hoopte door middel van vragen aan de Wetenschapsagenda toch die erkenning te krijgen. Daartoe heb ik twee vragen ingediend, te weten:

Vraag 1. Hoe ontwikkelen we ons en lossen we onze problemen op sinds de wetenschap heeft aangetoond dat het maakbaarheididee als zijnde onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing een illusie is?
Vraag 2. Hoe manifesteren de door de wetenschap ontdekte dualiteit en singulariteit als zijnde de basiseigenschappen van de natuur, het universum, zich in de mens?

Ik was één van de eerste 50 personen die een vraag hadden gesteld. Daarom mocht ik bij de officiële uitreiking van de agenda aan de onderhavige bewindspersonen zijn (zie de foto). Ik moet er 6,5 uur voor in de trein zitten, maar het was de moeite waard. Ik ben benieuwd of er een antwoord op komt en vooral of die overeenkomt met het antwoord dat ik in mijn boek heb gegeven.

Dan nu de ontwikkeling van de kwantumsprong van ego naar Zijn (zie logo NLbe). Die moet zich helaas nog via crisis ontwikkelen omdat de toepassing van zijnsontwikkeling uitblijft. De vluchtelingenstroom vanuit moslimlanden naar Europa is daar wel het meest pregnante onderdeel van. Die stroom brengt namelijk veel moslims naar Europa en confronteert de Europeanen daardoor met hun diepste, al eeuwen bestaande en meest beangstigende religieuze tegenpool. Die polariteit heeft nu bijna het dieptepunt bereikt. Dit als gevolg van het feit dat de Europeanen zich van hun dogma’s aan het bevrijden zijn terwijl de moslims nog sterk dogmatisch zijn. En de Europeanen zich dankzij de Verlichting aan het bevrijden zijn van hun institutionele oftewel door de religie gedefinieerde God (God is liefde, oordeler, enz.) en daarmee het kind (God) met het badwater weggooien terwijl de moslims nog sterk hechten aan hun institutionele God. De moslims confronteren de Europeanen dus met doodsangst en het verlies van God. Precies dat is nodig om het Zijn, het één zijn met God, te realiseren. De moslims helpen de qua verlichting (= qua bewustzijn) verder gevorderde Europeanen dus om tot zijnsontwikkeling over te gaan en daardoor hun Verlichting te voltooien. Een voltooiing die gezien de existentiële crisis waarin de mensheid zich bevindt van cruciaal belang is en op relatief korte termijn waarschijnlijk alleen door Europa in het algemeen en Nederland, Hol(y)land, in het bijzonder gerealiseerd kan worden. Wat ons dus te doen staat is ons Zijn realiseren. Niet alleen om de huidige en wellicht toekomstige crises op te lossen die ons allen bedreigen, maar ook om ons te vrijwaren van individuele bedreigingen. Het Zijn is immers dat waar het leven op uit is en stopt derhalve met confronteren als het Zijn is gerealiseerd. Dat heet de ideale wereld, Utopia, de hemel op aarde, het Paradijs. Een toestand die voor ieder mens beschikbaar is.

Verder hobbelt de kwantumsprong lustig voort. De instituties religie, ideologie en wetenschap verliezen steeds meer hun hogepriesterschap van de waarheid. De mensen worden mede daardoor en door de maatschappelijke druk tot meer zelfredzaamheid steeds meer op zichzelf teruggeworpen. Reden waarom de zoektocht naar identiteit alom is. Maar de instituties inclusief de media hebben geen flauw benul van het Zijn en de ontwikkeling daarvan en daardoor ook niet van de kwantumsprong. Sterker nog, ze willen er niets van weten zoals blijkt uit mijn pogingen hen te informeren. Als gevolg van deze onwetendheid blijft men de problemen slechts oplossen met het gedachtengoed, zijnde het ego-eigen maakbaarheididee, waarmee ze gecreëerd zijn. En dat terwijl dit idee wetenschappelijk al lang onderuit is gehaald en de samenleving zich ervan aan het bevrijden is zoals de ontdogmatisering (de individualisering) laat zien. Dat betekent natuurlijk niet dat we problemen niet meer moeten oplossen. Het betekent wel dat we ons daartoe niet meer moeten laten leiden door de te kennen wil van ons ego, maar door de niet te kennen maar wel te ervaren Wil van ons Ware Zelf, het universum, de natuur, God. Een Wil die bestaat uit de impuls tot manifestatie in het hier en nu, waarbij dit ‘nu’ niet verward moet worden met het ego-nu, verkregen uit ‘je in het nu denken’ van bijvoorbeeld Eckhart Tolle, want in dat ‘nu’ ben je volgens de wetenschap te laat en ben je dus niet in overeenstemming met de Wil. Het ‘nu’ waar het om gaat is de tijdloosheid die bestaat in de singulariteit van het zwarte gat, het verlies van alle houvast, waar je vanzelf in terecht komt via zijnsontwikkeling als zijnde de Weg naar het Zijn en de Wil daarvan die door het leven zelf gedirigeerd wordt.

In het onderstaande overzicht tref je de artikelen van 2015 aan waarvan ik vind dat ze de kwantumsprong aantonen. Ik hoop dat deze alsmede alle andere artikelen, het zijn er inmiddels al 449, je enig inzicht geven in de reden van de huidige vaak heftige gebeurtenissen. En dat je tot het inzicht komt dat je zoals velen in deze tijd niet machteloos hoeft te zijn, omdat het enige wat het leven van je vraagt de realisatie van je Zijn is, je één zijn met het leven, je ideale wereld, je (goddelijke) Kracht.

Ik wens je een nieuw jaar waarin je de Weg naar het Zijn vindt of vervolgt.
Zo nodig ben ik er voor je.

Hartelijke groet,
Cor Bijl
 

Nieuwsbrief 01-15, 3 januari 2015

Beste lezer,

Het begin van het nieuwe jaar biedt de gelegenheid terug te kijken op het oude. In de laatste krant van het oude jaar werd Youp van ’t Hek naar aanleiding van zijn oudejaarsconference gevraagd of hij een positief of een negatief wereldbeeld heeft. Hij zei: “Ik heb niet een heel positief wereldbeeld. Maar wie wel nog?” Als gevolg daarvan vroeg ik mij af wat mijn wereldbeeld is. Als ik dan kijk naar de ontwikkeling van de kwantumsprong van ego naar Zijn, dan kan ik zeggen dat dat positief is. Simpelweg omdat het een unieke ontwikkeling in de geschiedenis van de mensheid is. Maar als ik besef dat de voltooiing daarvan de enige manier is om de existentiële crisis op te lossen waar we ons nu in bevinden en me tegelijk besef dat die voltooiing nog ver weg lijkt, dan valt er wel wat van mijn positiviteit af te dingen. Maar ja, iets (God) heeft deze wereld geschapen en is kennelijk in staat ons buiten onze wil om, dus via de tijdgeest, de mogelijkheid te geven een kwantumsprong te maken. Dan lijkt het me waarschijnlijk dat hij ons niet toestaat onszelf te vernietigen. Tenzij hij de voltooiing van de kwantumsprong volledig aan ons overlaat en gewoon een nieuw wezen (mens?) creëert wanneer we onszelf uitgeroeid hebben. Spannende tijd dus. Ja zelfs van Bijbelse omvang als we bedenken dat de Bijbel het heeft over de Apocalyps en Het laatste oordeel.

De vraag is dan hoe het gaat met de voltooiing van de kwantumsprong. Om daar enig inzicht in te krijgen, stuur ik jullie deze nieuwsbrief. Daaruit blijkt dat er wel veel ontwikkelingen zijn die als wegbereidend voor zijnsontwikkeling kunnen worden aangemerkt, maar dat de toepassing ervan nog vrijwel volledig ontbreekt en dus de crises toenemen. Die crises kennen jullie hoogstwaarschijnlijk wel. Laten we het daar dus maar niet over hebben aan het hoopvolle begin van het nieuwe jaar. Laten we het maar over de lichtpuntjes hebben. Eén daarvan is de basisschool de Tweemaster te Naarden die leerlingen helpt zich bewust te maken van hun gevoelens en wat deze met hen doen (zie). Dat is een lichtpuntje omdat die hulp het begin van zijnsontwikkeling is. Jammer alleen dat deze hulp er ook op gericht is gevoelens te bestrijden (ze niet meer te voelen) en daardoor het ego toch nog winst boekt. Typisch voor de (pedagogisch) wetenschappelijke benadering van de dienstdoende orthopedagoge. Een ander lichtpuntje is het artikel over de Noord-Ierse theoloog en filosoof Peter Rollins (zie). Want hij zegt: “geloven is leren God te doden. Het gaat mij om een manier van leven: niet weglopen voor je angsten en het leven in als zijn complexiteit omhelzen. Vergelijk het met psychoanalyse. Die vraagt voortdurend van de patiënt dat hij zijn onderdrukte kanten onder ogen ziet.”

En laten we het ook hebben over de instituties, zoals de kerk, de wetenschap en wonderlijk genoeg ook de nieuwe spiritualiteit, die het ego in stand willen houden en daardoor de ontwikkeling van het Zijn belemmeren. Wat me daaromtrent de laatste tijd opvalt in de media is het verschijnen van artikelen die pleiten voor het behoud van het (Christelijk) geloof in de samenleving. Kennelijk ervaart men de druk van de kwantumsprong die er voor zorgt dat uiteindelijk alle houvast en dus ook die van het geloof losgelaten wordt. Zo verscheen er een artikel genaamd ‘Dekkers liberale mal past onderwijs niet’ van schoolbestuurder Titus Frankemölle (zie en zie mijn reactie) waarin hij zich verzet tegen het plan van staatssecretaris Dekker om scholen louter met kennisoverdracht bezig te laten houden en dus geloof achterwege te laten. Een plan dat ik toejuich omdat het past in de

kwantumsprong. Jammer alleen dat Dekker niet rept over zijnsontwikkeling als ontwikkeling die precies dat realiseert wat het geloof ook beoogt namelijk het opheffen van de afgescheidenheid van God (het Ware Zelf). Iets wat het geloof niet gelukt is en nooit zal lukken. Dit vanwege de dogmatiek en de weerstand ervan tegen de aarde c.q. het lichaam c.q. de gevoelens die de afgescheidenheid oftewel het op beheersing (maakbaarheid) gerichte ego in stand houden. Om Dekker bewust te maken van het belang van zijnsontwikkeling en van de kwantumsprong heb ik hem het artikel van Frankemölle en mijn reactie daarop gestuurd. Het is bemoedigend in zijn reactie te vernemen dat hij dat als een ondersteuning van zijn beleid ervaart en het meeneemt in zijn plannen voor de vernieuwing van het onderwijs

Verder valt me op dat de wetenschap steeds sterker onder druk wordt gezet om zich bescheidener op te stellen. Louise Fresco, de nieuwe bestuursvoorzitter van de Wageningen Universiteit, vindt dat van belang omdat er volgens haar een vertrouwenscrisis is tussen de wetenschap en de samenleving. De samenleving vindt steeds meer dat de wetenschappelijke waarheid ook maar een mening is. Dat is natuurlijk een goed teken, omdat de waarheid niet bestaat vanwege de intrinsieke waarschijnlijkheid en dus van de onzekerheid van alles in het Universum. Wat wel bestaat is Waarheid-zijn dat tot het Zijn behoort en de onbevangen, de niet door het ego gehinderde oftewel de door het Geheel/God gestuurde, manifestatie is. De wetenschap voelt dus ook de kwantumsprong aan den lijve. Ben benieuwd wanneer zij zover is dat aan zijnsontwikkeling wordt gedaan. Sommigen zijn al wel zo ver dat aan mindfulness of een andere oosterse meditatiemethode wordt gedaan. Maar helaas is dat wel een goed begin maar realiseert het het Zijn niet. Sterker nog, er schuilt een gevaar in en dat is de dissociatie van gevoelens waardoor zijnsontwikkeling wordt belemmerd. Die dissociatie is ook inherent aan de westerse methoden om tot het Zijn of anders gezegd tot de ideale wereld te komen. Die methoden zijn immers gericht op de (wetenschappelijke) beheersing van gevoelens. Beide zijn dus een vlucht bij de gevoelens (de materie, de incarnatie) vandaan. Daardoor resulteert de oosterse in een gevangenschap van de hemel en de westerse van de aarde. Reden waarom ze tot op heden het Zijn niet gerealiseerd hebben. Om het Zijn te realiseren zullen beide dus naar en door de gevoelens heen moeten oftewel aan zijnsontwikkeling moeten doen. Temeer daar het nu noodzakelijker is dan ooit omdat het niet-Zijn, het ego, zelfdestructief is en nu de climax daarvan wordt bereikt. De kwantumsprong van ego naar Zijn, die zowel bestaat uit steeds heftiger confrontatie als uit toenemende spirituele ontwikkeling, zorgt ervoor dat zijnsontwikkeling op gang kan komen en uiteindelijk tot stand komt, waarbij dat laatste helaas nog niet het geval is vanwege het dominante spiritueel materialisme. Omtrent dat laatste is het verbazingwekkend hoe subtiel dat werkzaam is. Zo blijkt De Poort, centrum voor zingeving en spirituele groei, in Groningen een verborgen agenda te hebben die een door mij aangeboden lezing over de ontwikkeling van het Zijn niet wil toelaten ook al is het Zijn het doel van spirituele ontwikkeling. Niet verwonderlijk gezien het feit dat de coördinatrice theologe is en de religie al die stromingen die vergelijkbaar zijn met zijnsontwikkeling altijd met hand en tand bestreden heeft. Ze gebruiken dus het woord ‘spiritualiteit’ om mensen te trekken, maar zijn eigenlijk uit op religiositeit. Dat houdt in dat God buiten de mens wordt geplaatst en hij bijgevolg in de gevangenschap van goed en kwaad c.q. het ego wordt gehouden zodat de schriftgeleerden hun autoriteit betreffende het oordeel over goed en kwaad kunnen behouden.

Maar niet alleen het spiritueel materialisme weerhoudt de mens van de ontwikkeling van zijn Zijn. Ook het non-dualisme van de Advaita doet dat ook al gaat dat over niets anders dan het Zijn. In het blad Inzicht is dat duidelijk waarneembaar. Daar wordt gedacht dat louter via inzicht het Zijn gerealiseerd kan worden. Dus dat inzicht in het Zijn het zijn van het Zijn is. Er is dan ook geen aandacht voor de functie van gevoelens zoals angst, machteloosheid, miskenningspijn, onzekerheid enz. voor de realisering van het Zijn. En dat terwijl het leven ons vrijwel constant met gevoelens confronteert ook al doen we nog zo ons best ze te vermijden. Hetgeen betekent dat het leven ons gevoelens heeft gegeven voor geen ander doel dan het realiseren van het Zijn, het één zijn met het leven.

Hartelijke groet en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Cor Bijl