Dat besef is belangrijk, want als gevolg van de kwantumsprong van ego naar Zijn willen de mensen geen dogma's meer. Oproepen tot morele waarden zal misschien kort werken, maar door de kwantumsprong weer teniet worden gedaan. Het gaat er derhalve om de kwantumsprong te voltooien. Als dat is geschied kan de oproep tot morele waarden effect hebben zonder het intrinsiek zelfdestructieve ego in stand te houden.
Bron: Trouw 28 april 2015
Vraag het artikel, genaamd 'Joris Luyendijk: Het is tijd dat de moraal terugkeert', op via information@nlbe.nl
Goed gesproken van David Brooks, columnist van The New York Times. IS-ers volgen een heroïsche impuls bestaande uit het zuiveren van de aarde middels het doden van de ongelovigen. Je kunt die volgens hem alleen tegengaan met een heroïsche visie die nog overtuigender is.
De kwantumsprong doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat het geloof in een door de instituties voorgestelde God, die zich buiten de mens bevindt, aan geloofwaardigheid inboet. Met als gevolg dat mensen zich niets meer laten voorschrijven, naar de eigen antwoorden gaan zoeken op hun vragen en God in zichzelf gaan zoeken.
Verder valt me op dat de wetenschap steeds sterker onder druk wordt gezet om zich bescheidener op te stellen. Louise Fresco, de nieuwe bestuursvoorzitter van de Wageningen Universiteit, vindt dat van belang omdat er volgens haar een vertrouwenscrisis is tussen de wetenschap en de samenleving. De samenleving vindt steeds meer dat de wetenschappelijke waarheid ook maar een mening is. Dat is natuurlijk een goed teken, omdat de waarheid niet bestaat vanwege de intrinsieke waarschijnlijkheid en dus van de onzekerheid van alles in het Universum. Wat wel bestaat is Waarheid-zijn dat tot het Zijn behoort en de onbevangen, de niet door het ego gehinderde oftewel de door het Geheel/God gestuurde, manifestatie is. De wetenschap voelt dus ook de kwantumsprong aan den lijve. Ben benieuwd wanneer zij zover is dat aan zijnsontwikkeling wordt gedaan. Sommigen zijn al wel zo ver dat aan mindfulness of een andere oosterse meditatiemethode wordt gedaan. Maar helaas is dat wel een goed begin maar realiseert het het Zijn niet. Sterker nog, er schuilt een gevaar in en dat is de dissociatie van gevoelens waardoor zijnsontwikkeling wordt belemmerd. Die dissociatie is ook inherent aan de westerse methoden om tot het Zijn of anders gezegd tot de ideale wereld te komen. Die methoden zijn immers gericht op de (wetenschappelijke) beheersing van gevoelens. Beide zijn dus een vlucht bij de gevoelens (de materie, de incarnatie) vandaan. Daardoor resulteert de oosterse in een gevangenschap van de hemel en de westerse van de aarde. Reden waarom ze tot op heden het Zijn niet gerealiseerd hebben. Om het Zijn te realiseren zullen beide dus naar en door de gevoelens heen moeten oftewel aan zijnsontwikkeling moeten doen. Temeer daar het nu noodzakelijker is dan ooit omdat het niet-Zijn, het ego, zelfdestructief is en nu de climax daarvan wordt bereikt. De kwantumsprong van ego naar Zijn, die zowel bestaat uit steeds heftiger confrontatie als uit toenemende spirituele ontwikkeling, zorgt ervoor dat zijnsontwikkeling op gang kan komen en uiteindelijk tot stand komt, waarbij dat laatste helaas nog niet het geval is vanwege het dominante spiritueel materialisme. Omtrent dat laatste is het verbazingwekkend hoe subtiel dat werkzaam is. Zo blijkt 
De kwantumsprong doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat het ego-eigen maakbaarheididee, als zijnde onze tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, mede door het bewijs van de fysica dat niets zeker is in het universum aan zeggingskracht inboet. De reguliere geneeswijzen zijn volledig op dit maakbaarheididee gestoeld. En het ego van de reguliere genezers zorgt ervoor dat de hechting eraan, de identificatie ermee, een feit is. Hoewel de alternatieve geneeswijzen ook uit zijn op een bepaald resultaat en dus van maakbaarheid beticht kunnen worden, reiken ze voorbij het schijnzekerheidbiedende materiële universum waar het maakbaarheididee op gebaseerd is. Dat ondergraaft de schijnzekerheden waar de reguliere genezers zich mee identificeren en dat doet pijn. Vandaar de sterke weerstand van hen tegen de alternatieve geneeswijzen.
